Eugenika i inne zło

Eugenika i inne zło Chestertona należy do tych jego dzieł, których wspólną cechą pozostaje niezwykła aktualność podejmowanych zagadnień. Poruszana problematyka moralna przy dogłębności analizy na polu logiki i wiecznie żywych idei Ewangelii, w konfrontacji z rozpoznaniem ludzkiej natury zaskakuje konsekwencją oraz wrażeniem, że wszystko to znamy z osobistych sytuacji i życia społeczno-politycznego. Eugenika i inne zło Chestertona należy do tych jego dzieł, których wspólną cechą pozostaje niezwykła aktualność podejmowanych zagadnień. Poruszana problematyka moralna przy dogłębności analizy na polu logiki i wiecznie żywych idei Ewangelii, w konfrontacji z rozpoznaniem ludzkiej natury zaskakuje konsekwencją oraz wrażeniem, że wszystko to znamy z osobistych sytuacji i życia społeczno-politycznego. Autor rozkłada na czynniki pierwsze każdą sprzeczność z zasadami wynikającymi z prawdziwego porządku rzeczy, tak zakorzenioną w stereotypowym, powszechnym „myśleniu”, że możliwą do przełamania tylko na drodze konwersji. Pokorne otwarcie na prawdę stawia go w szeregu najsprawniejszych detektywów, precyzyjnie tropiących niekonsekwencje ludzkiego myślenia i postępowania, zwłaszcza stanowiące występek przeciwko niezmiennemu prawu naturalnemu z odwiecznego ustanowienia Bożego. Zupełny brak tej logiki ma miejsce w „kulturze” liberalnego relatywizmu pełnego hipokryzji, która dla pozoru wspaniałomyślności wprowadza ułatwienia i podjazdy dla wózków niepełnosprawnych, jednocześnie bezlitośnie zezwalając na „aborcję” eugeniczną ułomnych, którym nie pozwala się urodzić. W 2011 roku mówi się, że genetycy są w stanie w kodzie genetycznym embrionu poczętego in vitro zdiagnozować wady, które są źródłem ponad sześciuset chorób, a liczba ta z każdym dniem rośnie. Nie jest to jednak sukces, bo owa wiedza nie służy do leczenia poczętego życia, ale do stosunkowo łatwego – jakby zupełnie bez konsekwencji – pozbycia się «namierzonego degenerata». Jedno przechylenie retorty – nikt nie zauważy, nikt nie krzyknie z bólu, nikt się nie poskarży, bez szokujących statystyk – cicho, czysto, legalnie. W XXI wieku laboratorium przejęło rolę krematorium wojennego i jest tak samo realnie skuteczne i «dobroczynne» – czuwa nad szlachetnością rasy. (fragment wprowadzenia, ks. dr Waldemar Olech)